Kardeşim Üniversiteli Oldu...

Bir veda değil bu... Gittiğin yerde seni bekliyor olacağız biz. Denizi seyrederken mesela yada patates kafalı Fırat'ı gördüğünde belki salçalı ekmeğini yerken bizi düşüneceksin. "Üzülme" diyemem sana üzüleceksin yeri geldiğinde... Nasıl sevdiysen, nasıl özlediysen, nasıl neşeyi, mutluluğu hissettiysen hüznü de yaşayacaksın elbet... Güldüğümüzde nasıl gözlerinden yaşlar geldi, karnına ağrılar girdi

yse, özlerken de burnunun direği sızlayacak... Şükret hala hissedebildiğine, kimi zaman acı verse de... Hislerini kaybetmediğin sürece sensin unutma!

Senin adına mutluyum ben... Ağladığıma bakma... Git ve çiz kendi yolunu. Gökkuşağımın bir ucunu yolluyorum gittiğin şehre. O şehir seni olurda boğarsa, çok daraldığında yada, ona tutun.

Sen gittin ya şimdi saklambaç oynuyoruz farzediyorum, gözlerimi sımsıkı kapattım... Hadi saklan, ben saymaya başladım... "BİR"...

Çok uzağa değil Tekirdağ'a yolladık kuzumu ama bizim gibi 11 yaş arayla bile olsa yapışık  ikiz olan kardeşler için kolay olmadı... Şimdiden özledim onu. Bir yanım çok seviniyor onun için, bir yanımda yap-bozumun bir parçasını daha kaybetmiş gibi sersemlemiş, ağlamaklı...

Önü kısa Arkası uzun leopar body diktim

Bu jarse kumaşımı da severek aldım ama desen oldukça iddialı olduğundan abartılı modellerden kaçınmam gerekti. Önü kısa arkası uzun bir model belirledim önce kafamda, sonrasında evde bulunan bodyi kalıp olarak kullanıp basit bir şekilde diktim. Yakada yine tambel işi hazır biye kullandım :P

Uzun olan arka uç kısmı önce düz dikmiştim giydiğimde beğenmeyip uçlarını içeriye kıvırıp diktim. Kol ve Etek ucu yine çift iğne marifeti.

Sevgiler...

Çakma Chanell Ceket Diktim :)

Uzun zamandır şöyle rahat edebileceğim hafif mevsimlik bir ceket istiyordum. Bu kumaşı bulduğumda Yenibosna'da cuma pazarında gördüğümde çok beğenip almıştım. Burda dergilerimi karıştırırken 2011 / 08 sayısındaki 120 no lu modeli gördüğümde tamam dedim kumaş yerini buldu.

Ceketin alt kısımlarını elde bastırdım şu an ütüsüz olduğundan kötü görüntü verebilirim şimdiden özür diliyorum. Kol ağızları, yaka ve ön kısımda ise siyah hazır biye kullandım. Hazır biye kullanmayı çok seviyorum çok çabuk, temiz ve rahat oluyor kullanması :)

Ceketin yapım aşamalarına hiç bakmadım burda dergisinin anlatımlarını bir çok kişi gibi bende sevmiyorum. Dergideki cekette fermuar kullanılmasına karşın ben göğüs altına içten bir agraf dikerek kullanmayı uygun gördüm. Hem spor hem klasik kullanabileceğim bir ceket oldu sanırım uzun yıllar benimle olacak. Ayrıca astar yapmayı bilmediğimden değil :P sevmediğimden ceketim astarsız aynı zamanda hırka formunda :)

Hepinize mutlu mutlu bayramlaaaar :)

Not: Fotoğraf makinem eskisi kadar güzel çekmiyor malesef fotoğraflar çok kötü çıkmış onun içinde şimdiden özürler... Benim inzivaya çekilme vaktim geldi biraz önce üzücü bi haber aldım bir post daha yapayım sonra evimde kös kös oturmaya devam edeceğim ama sizleri takipteyim :)